WOW!!!

Het is (weeral!) veel te lang geleden sinds ik nog eens een blogpost heb geschreven. Ik kan hier vele excuses voor verzinnen of iets dergelijks, maar eigenlijk is er gewoon geen. Misschien ben ik gewoon te lui om een blog te onderhouden.

Swat! Waarom dan ineens een blogpost op een onmenselijk uur midden in de nacht?
Enerzijds heb ik héél veel te vertellen en anderzijds bevind ik me momenteel niet in ons Belgenland. Maar straks meer hierover!

Waar ben ik allemaal mee bezig geweest afgelopen half jaar. Ik ben verkozen tot lid van de Algemene Vergadering en de Raad van Bestuur van Crefi vzw.
Ik heb héél wat gereisd! Zo mag ik Azoren, Duitsland, Denemarken, Zweden, Noorwegen, Cuba, Mexico en Belize van mijn to-do-lijstje schrappen. Hier worden uiteraard nog foto’s van gepubliceerd op de blog en ik beloof dat dit zeker binnen het half jaar en vijf dagen zal gebeuren!

Daarnaast ben ik momenteel een in tijdelijke inwoner van Belize. Ik hoor jullie al denken, waar ligt dat!? Wel, Belize ligt tussen Guatemala en Mexico, is een oude Britse kolonie en het is het buitenverblijf voor alle rijke (en dikke) Amerikanen en Canadezen.
Waarom ben ik dan in godsnaam een tijdelijke inwoner van een land dat ongeveer zo groot is als België, maar 325.000 inwoners telt en één van de kleinste hoofdsteden ter wereld heeft? Ik doe hier mijn schoolstage.
Zoals jullie misschien al wel weten ben ik niet een voltijdse fotograaf, maar ben ik in eerste plaats nog een student Vastgoed Makelaardij. En een onderdeel van voor mijn studies Vastgoed Makelaardij is een stage die drie maanden duurt. We mogen deze vervullen in de hele wereld en ik heb uiteindelijk gekozen om deze te doen in Belize.

Op fotografievlak is er natuurlijk ook veel gebeurt. Zo heb ik drie huwelijken gefotografeerd deze zomer en heb ik voor de afgelopen verkiezingen foto’s genomen van de Groen-kandidaten in Edegem. Deze foto’s ga ik jullie zeker niet onthouden!

En omdat een blogpost niets betekend zonder foto’s zijn hier wat foto’s van afgelopen maanden:

In afwachting van het reisverhaal wil ik jullie dit toch niet onthouden. De Gazet van Antwerpen heeft een artikel over onze inleefreis geschreven.
Hierin worden de belangrijkste belevenissen vermeld.

Dit is het artikel (klik voor het groot formaat):

Ik weet de exacte datum niet weer wanneer onze docent Recht ons over de inleefreis naar Mali vertelde, maar ik wist wel meteen dat ik hieraan wilde deelnemen. Het idee om als hobby-fotograaf in de voetstappen van Lieve Blancqaert en een Carl Dekeyzer te treden was voor mij genoeg om mee te gaan.

Pas op, de voorbereiding was niet zo gemakkelijk! Het land had een ongunstig reisadvies gekregen van het ministerie van Buitenlandse Zaken door de aanhoudende druk vanuit het noorden. Maar op dat vlak werden we vakkundig bijgestaan door Afrika-specialist en alles-kenner, Rob Feremans.
Hij is al een tiental keer door deze regio gereisd en is lid van de NGO, vzw Kanaga, die in Mali verschillende projecten heeft.

De avond na de voorstelling van de reis besprak ik dit voorstel met mijn ouders die vrijwel onmiddellijk akkoord waren en me steunden in de beslissing.  De volgende dag stond ik in het bureau van meneer Van Camp en zette ik mijn naam op de deelnemerslijst.
Vanaf dan was het wachten op de deadline en de beslissing of ik mee mocht.

Gelukkig was ik bij de gelukkigen die mee mochten op inleefreis naar Mali. De delegatie bestond uit Rob Feremans en Geneviève, twee lectoren, Kenneth Van Camp en Tim Bens en 11 super enthousiaste leerlingen onderverdeeld in 3 makelaars en 8 landmeters.

De voorbereiding naar de reis toe verliep niet volledig vlekkeloos. Met de nodige inentingen en aankoop van kampeergoederen ging er niets mis, maar uit Mali kwamen er verontrustende berichten dat de regio die wij zouden bezoeken heel onveilig was geworden. Hierdoor werd het oorspronkelijke programma helemaal aangepast, waardoor de inleefreis zich niet meer zou beperken tot alleen Mali, maar dat ook Burkina Faso zou worden geëxploreerd.

Er werd nog een laatste bijeenkomst georganiseerd voor de ouders een paar dagen voor de reis waar de laatste dingen besproken werden, het materiaal verdeeld werd en nog foto’s werden genomen voor een artikel in de Streekkrant.

(Dat artikel kan je trouwens hier lezen)

Het was bijna zover. We zouden vertrekken naar Afrika. Ik kon niet meer wachten!

Allereerst wil ik iedereen een gelukkig nieuwjaar wensen en hoop ik van harte dat al jullie wensen, dromen en plannen werkelijkheid mogen worden.

Ikzelf ben niet zo een feestbeest en elk jaar probeer ik enkele vrienden ervan te overtuigen dat een gezellig etentje meer te bieden heeft dan een feestje.
Dit jaar werd ik zelf uitgenodigd door een vriendin van mij en mits mijn mevrouwtje vertoeft in het mondaine Zwitserland heb ik ongehinderd ja gezegd op de uitnodiging.

Uiteindelijk waren we toch met een groep van vijftien personen waarvan enkele (waaronder ik) de taak op zich namen om voor de hele bende te koken. De avond werd ingedeeld in aperitief, voorgerecht, hoofdgerecht en dessert waarbij ik het voorgerecht voor mijn rekening nam.
Het lief had tijdens mijn Erasmus-bezoek al eens klaargemaakt voor mij en ik had toen echt spijt wanneer het allemaal op was, dus ik dacht bij mezelf, laat ik mijn mede-feestvierders op hetzelfde trakteren.

Maar al bij de voorbereiding van deze schotels (er waren er zo’n twee) werd ik al langs alle kanten uitgelachen. De reden hiervoor blijft me nog altijd onbekend, maar ik denk dat het iets te maken had met het uitzicht van het gerecht en mijn klungelige bediening van het keramische mes.

Toch werden deze monden aan tafel gesnoerd door het verrukkelijke voorgerecht en was mijn nieuw jaar 2012 al meteen goed ingezet!

Niet alleen het schitterende voorgerecht van mijn hand, maar ook de andere gerechten, de sfeer en natuurlijk het gezelschap van de avond gaf voor mijzelf nogmaals aan niets op kan tegen een leuk etentje met vrienden.

Hieronder vind je enkele sfeerbeelden die genomen zijn tijdens de avond.

Bedankt aan iedereen voor de gezellige avond en een gelukkig nieuw jaar!

Hade (Hadewich voor de vrienden) was een klasgenoot van mij bij de colleges Architectuurgeschiedenis en is al jarenlang een goede vriendin van mijn zus Femke. Ze vroeg me onlangs om enkele foto’s te maken van haar groot gezin.

Groot gezin kan je hier wel letterlijk nemen, want in alle richtingen zijn er leden aan toegevoegd wat dit een uiterst gezellige familie maakt!

Naast fotografie is ook muziek een enorme passie van mij. Veel centen worden uitgegeven aan CD’s, altijd staat er wel muziek te spelen op de achtergrond en regelmatig pik ik wel een concert of festival mee.

Op 31 augustus was het de beurt aan Daan, die met zijn nieuwe album ‘Simple’ zijn eigen en andermans hits heeft heruitgevonden. Hij stak de nummers in een nieuw akoestisch kleedje en bewees hiermee dat hij wel degelijk in alle muziekgenres thuis is.

Op het podium werd hij bijgestaan door de bevallige Isolde Lasoen die werkelijk alle instrumenten kan bespelen en nog eens geweldig gaan zingen en door de Franse cellist Jean-François Assy die heer en meester is op dit instrument. In één woord, GEWELDIG!!

De warming up werd verzorgt door Anton Walgrave die eerder al de eindtune schreef van de Parelvissers.

Kortom, een geweldige avond en hieronder wat sfeerbeelden van deze fantastische avond.

En mijn twee favorieten van de avond:

De foto hierboven is genomen op het beroemde grasplein in Pisa, waar honderden toeristen trachten de toren terug recht te duwen (op foto dan toch).
Eerlijk toegegeven heb ik ook enkele ‘cliché’-foto’s gemaakt, maar persoonlijk vind ik deze verbleken bij de foto hierboven.

Hoewel de reis al enkele weken achter de rug is, heb ik nu pas de tijd gehad om eens door te foto’s te bladeren en deze foto sprong er meteen tussen uit.

Net terug zijnde van een 14-daagse rondreis in Italië brengt veel foto’s met zich mee. Omdat ik over enige tijd graag nog wil weten waar al deze foto’s genomen zijn, voorzie ik ze van coordinaten. Hierdoor kan ik op een kaart bekijken waar al deze foto’s genomen zijn.

Vroeger gebruikte ik de dlp700 phototrackr van Gisteq, maar omdat het batterijkapje stuk is gegaan, kan ik hem niet meer gebruiken. 75 euro de vuilbak in.

Tijdens deze reis had ik dus geen tracker bij, met als gevolg dat ik 2 uur handmatig coordinaten op foto’s heb moeten zetten. Dus heb ik nog eens rondgekeken naar een goedkopere geotag-oplossing, waarbij ik geen hardware moest kopen.
Al snel liep ik gps4cam tegen het lijf die me toeliet om mijn iPhone te gebruiken om de coordinaten op te slaan. Hieronder vind je een handleiding hoe ik dit programma gebruik.

1) De makers van dit programma adverteren dat je geen enkele synchronisatie van tijd tussen je fototoestel en de iphone moet uitvoeren, maar omdat de tijd op mijn camera toch nog op winteruur stond, heb ik dit wel gedaan.

2) Je download de app in iTunes en installeert het op je iPhone.

3) Wanneer het geïnstalleerd is, start je het programma op. Je komt op het beginscherm.

4) Op het beginscherm heb je de keuze tussen vier opties hoe dat het programma gaat werken.

• Met ‘Standaard’ ga je om de 1,5 of 10 minuten verbinding leggen met de GPS-module.
• In ‘Precies’ wordt om de 30 seconden verbinding gelegd.
  Hoe meer je verbinding gaat leggen, des te sneller de batterij van je iPhone leeg zal zijn, maar je krijgt een nauwkeurigere beschrijving van de weg die je afgelegd hebt. Wanneer ik één dag ga fotograferen, gebruik ik meestal ‘Precies’ of ‘Standaard’ op 1 minuut. Naarmate ik langer niet kan herladen, zal ik overgaan op 5 en zelfs 10 minuten of ik gebruik de optie ‘energiebesparend’ die zo meteen wordt uitgelegd.
• De optie ‘Energiebesparend’ gaat niet om de zoveel tijd verbinding leggen met de gps-module, maar gaat de verbinding met de gsm-antennes nagaan. Zodra je van antenne verandert gaat hij die nieuwe locatie vastleggen. Het spreekt voor zich dat deze functie enkel goed zal werken, wanneer men zich verplaatst over grotere afstanden. De nauwkeurigheid beperkt zich tot de densiteit waarop de antenne’s zijn geplaatst.
• Ten slotte kunt je ook voor de optie ‘handmatig’ kiezen. Hier beslis je zelf wanneer het programma verbinding legt met de gps-module. Telkens wanneer je een nieuwe foto neemt kun je het programma de locatie laten vastleggen, zodat je voor elke foto een exacte locatie hebt. Je mag dit natuurlijk niet vergeten of je hebt geen locaties.

5) Wanneer de reportage erop zit, druk je simpel weg op exporteren en krijg je een QR-code te zien. Je neemt een foto van deze code zodat hij mee tussen de foto’s zit die je gaat importeren.

6) Je komt thuis van je reportage en je wilt meteen de foto’s voorzien van hun coordinaten. Je download het gratis programma van GPS4Cam (Mac/Windows) en installeert het op jou computer. Hierna start je het programma op.

7) Het programma ziet er heel makkelijk uit en het is net zo makkelijk om het te gebruiken. Bij ‘input directory’ browse je naar de locatie waar je foto’s staan en ‘output directory’ geef je dezelfde plaats op. (Omdat de bronbestanden direct worden aangepast, kan je voor belangrijke bestanden best eerst een back-up maken).

Klik simpelweg op ‘Go’, druk op ja bij de het pop-up-venster dat verschijnt en het programma doet zijn werk!

3 stappen worden er doorlopen:

1. Het programma zoekt de foto met de QR-foto op
2. Met de QR-foto gaat hij de GPS-data opzoeken
3. De data wordt op elke foto geplaatst

8) Al het werkt zit erop! De foto’s zijn getagd met de juiste coordinaten. Nu laad ik de foto’s op in Aperture en kan ik ‘Places’ kijken waar de foto’s juist zijn genomen.

Gps4cam is een schitterend programma. De lage prijs en het intuïtieve ontwerp van dit programma zijn één van de vele pluspunten. Ook de verschillende opties hoe je het programma kan gebruiken zijn handig in allerlei verschillende situaties. Tijdens een reportage kan men even pauzeren wanneer men een langere tijd geen foto’s gaat trekken (bijvoorbeeld in een museum).
Doch heb je voor dit programma wel een iPhone nodig die natuurlijk niet goedkoop is en duurt het taggen van de foto’s op je computer wel vrij lang.

Ik zou dit programma zeker iedereen aanraden die een geotag-oplossing zoekt die gemakkelijk en goedkoop is. Als hangt dat laatste wel af van het feit of je een iPhone hebt of niet.

Fotograaf zijn op een galabal is op zijn minste een voorrecht. De mensen zijn tot in de puntjes opgedoft en de prachtige locaties maken het geheel compleet.

Hieronder het resultaat van de mobiele ‘studio’ die ik had opgezet.

Mooie locatie, mooie mensen, mooie avond.

J.

De examens zijn gestart.
Continu opgesloten zitten in een té warme kamer met alleen maar boeken, cursussen, nota’s en slides voor je neus.

Om deze periode wat dragelijk te maken en toch wat frisse lucht binnen te krijgen, gingen Katleen en ik een ijsje eten in het park van Edegem.

Nog eventjes en we hebben verdiende vakantie.

Gr, J.